Ευαγγελία Ευσταθίου: «Η λογοτεχνία είναι ένα από τα μέσα που βοηθούν την ενδοσκόπηση και στη συνέχεια την κατανόηση και την αποφόρτιση»

«Το φεγγάρι του δράκου» μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας

Η Ευαγγελία Ευσταθίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάζεται ως δασκάλα στη δημόσια εκπαίδευση. Η αγάπη της για το βιβλίο την έστρεψε από πολύ νωρίς στη συγγραφή, πρώτα παραμυθιών και αργότερα διηγημάτων. Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου με τίτλο «Το φεγγάρι του δράκου» μίλησε στο ComfortZone για τη λογοτεχνία, τους ήρωές της και όσα την ηρεμούν.

Ποιες τρεις λέξεις θα επιλέγατε για να περιγράψετε τον εαυτό σας;

Πειθαρχία, ανυπομονησία, επιμονή.

Οι ήρωές σας μοιάζουν συχνά να κουβαλούν πληγές που είναι βαθιά κρυμμένες. Πιστεύετε ότι τελικά η λογοτεχνία είναι ένας τρόπος να φωτίζουμε όσα οι άνθρωποι κρύβουν ακόμη κι από τον ίδιο τους τον εαυτό;

Σίγουρα η λογοτεχνία είναι ένα από τα μέσα που βοηθούν την ενδοσκόπηση και στη συνέχεια την κατανόηση και την αποφόρτιση. Η εσωτερικότητά της βοηθά τη διαχείριση αφού προηγουμένως έχει διευκολύνει την ανακάλυψη. Για μένα προσωπικά λειτουργεί ως τον πιο φωτισμένο ψυχολόγο. Όχι μόνο από την πλευρά του συγγραφέα αλλά και από την πλευρά του αναγνώστη.

Έχετε χτίσει μια σπάνια σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό σας. Νιώθετε την πίεση να το ικανοποιήσετε με κάθε νέο σας πόνημα;

Πίεση όχι, αλλά αγωνία μετά τη συγγραφή οπωσδήποτε. Κάθε βιβλίο για μένα λειτουργεί ακριβώς όπως το πρώτο. Ένα μεγάλο καρδιοχτύπι κατά τη φροντίδα του βιβλίου μέχρι την έκδοσή του και ακόμη ένα μεγαλύτερο μόλις, έτοιμο πια, σταθεί στις προθήκες  με την προσδοκία να επιλεχθεί από τους αναγνώστες.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για Το Φεγγάρι του Δράκου;

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη χρονική στιγμή που μπορώ να ανακαλέσω. Με ρώτησαν κάποια στιγμή αν θα έδινα τη ζωή για κάποιον που αγαπώ και αυτό έγινε ο σπόρος για το Φεγγάρι του Δράκου.

Αν οι ήρωες από το βιβλίο, Το Φεγγάρι του Δράκου, μπορούσαν να διαβάσουν το τέλος της ιστορίας τους από την πρώτη κιόλας σελίδα, πιστεύετε ότι θα συνέχιζαν να κάνουν τις ίδιες επιλογές;

Ναι, πιστεύω ότι θα τις έκαναν. Ο Ντόμινικ είναι ο μεθοδικός και η Ράγια η αυθόρμητη, οπότε ο χαρακτήρας τους και η ροή των συναισθημάτων τους, θα υπαγόρευε κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, τις κινήσεις και τις τελικές πράξεις τους.

Το βιβλίο έχει μια πολύ σκοτεινή ατμόσφαιρα, σχεδόν κινηματογραφική. Υπήρξαν σκηνές που σας δυσκόλεψαν συναισθηματικά όσο τις γράφατε;

Ναι, υπήρχαν τέτοιες σκηνές. Ήταν τόσο μεγάλη η συναισθηματική φόρτιση που χρειάστηκε να διακόψω και να συνεχίσω όταν πια ήμουν σε θέση να λειτουργώ ξανά ως παρατηρητής, αποστασιοποιημένος από συμπάθειες ή αντιπάθειες και κυρίως έχοντας ξανά την ασπίδα μου απέναντι στον πόνο των ηρώων μου.

Υπάρχει μια φράση από το βιβλίο που θεωρείτε ότι αποτελεί την καρδιά, τον πυρήνα, αυτής της δυνατής ιστορίας;

Η φράση:

«με όπλο την αγάπη, να που μπορεί μια τοσοδούλα μέλισσα να διαπεράσει τις φολίδες ενός δράκου».

Αν μπορούσατε να συναντήσετε την Ευαγγελία που έγραφε το πρώτο της βιβλίο, ποια φράση θα της λέγατε;

Θα της έλεγα να ακολουθεί την καρδιά και το ένστικτό της ανεξάρτητα από το κόστος, το οποίο τις περισσότερες φορές είναι η πίκρα και η απογοήτευση. Θα της έλεγα να ακούει τις συμβουλές εκείνων που θέλουν το καλό της, αφού πρώτα γίνει πιο προσεκτική στα κριτήρια που καθορίζουν ποιοι τελικά είναι αυτοί που πραγματικά το θέλουν.

Σε μια εποχή όπου πολλοί συγγραφείς αλλάζουν είδος αναζητώντας νέες φόρμες ή εμπορικές τάσεις, εσείς επιμένετε στο λογοτεχνικό ύφος που σας γνώρισαν οι αναγνώστες σας. Τι είναι αυτό που ακόμη σας συγκινεί τόσο πολύ σε αυτό το λογοτεχνικό σύμπαν;

Είναι το είδος που βγαίνει αβίαστα από μέσα μου. Είναι το είδος που συγκινεί την ψυχή μου και οδηγεί το χέρι μου. Είναι το είδος που χωρίς να είναι συγκεκριμένο στον χαρακτηρισμό του, με καθορίζει και το καθορίζω αντίστοιχα κι εγώ. Οι όποιοι πειραματισμοί μου πάντα γίνονται εντός των τειχών αυτού του είδους, είναι αλήθεια. Ωστόσο, δεν αποκλείω κι ένα άλλο είδος στο μέλλον, με την προϋπόθεση φυσικά, να βγει πρωτίστως από μέσα μου και όχι να εκβιάσω την έξοδό του από τα βάθη του νου μου εγώ για εμπορικούς ή άλλους λόγους.

Τι σας ηρεμεί περισσότερο όταν θέλετε να αποφορτιστείτε;

Μια καλή ταινία, η μουσική, το διάβασμα και η κατασκευή αρωματικών κεριών.


Το μυθιστόρημα «Το φεγγάρι του δράκου» της Ευαγγελίας Ευσταθίου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας, περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ

Photo by Peinge Nakale on Unsplash

Η Κέλλη Κρητικού είναι μεταφράστρια και αρθρογράφος και συντονίζει τη Λέσχη Ανάγνωσης Feelgood Μυθιστορημάτων στις εκδόσεις Μεταίχμιο

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *