«People have the power»

Γράφει ο συγγραφέας Γιώργος Γιώτσας

H δημοσιογράφος δεν πίστευε στα μάτια της. «Μπορείς να σκανάρεις τη σελίδα που σου έγραψε η Patti Smith και να μου τη στείλεις;» με ρώτησε. Της είπα πως ναι, μπορώ. Και αργότερα το έκανα. Αλλά εκείνη τη στιγμή το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πόσο ευτυχισμένος ήμουν με το βιβλίο μου και το εισιτήριο της συναυλίας υπογεγραμμένα από τη θρυλική, την τόσο αγαπημένη Patti Smith.

Ίσως όταν σου συμβαίνει κάτι τόσο μοναδικό, το αγκαλιάζεις σφιχτά και ζεσταίνει για πάντα την καρδιά σου. Είναι κάποιες σπάνιες, μαγικές στιγμές, που δεν πιστεύεις ότι συμβαίνουν, όχι όταν τις σκέφτεσαι σαν μια ανάμνηση, αλλά ακόμα και την ώρα που συμβαίνουν, την ώρα που είσαι μέρος τους. Τέτοια ήταν και η συνάντηση με την Patti Smith. Τα τραγούδια της και τα βιβλία της μου προσέφεραν μαγεία σε δύσκολες αλλά και όμορφες περιόδους της ζωής μου και η συνάντηση αυτή πραγματικά θα με γεμίζει για πάντα.

Με το «Πάτι και Ρομπερτ» (εκδ. Κέδρος, 2015) ανά χείρας, περίμενα όρθιος στις σκάλες του κτιρίου Public στο Σύνταγμα. Ήμουν στον πρώτο όροφο. Δύο ορόφους πάνω και έναν κάτω, οι σκάλες συνεχίζονταν. Οι σκάλες ήταν γεμάτες ανθρώπους που περιμέναν να προχωρήσουμε, να φτάσουμε στον τελευταίο όροφο όπου (μας) περίμενε ένας ζωντανός θρύλος της παγκόσμιας σκηνής για να μας υπογράψει τα βιβλία της. H Patti Smith. Την επόμενη μέρα θα μας περίμενε στο Γκάζι για μια συναυλία που ειλικρινά θεωρώ την αγαπημένη μου όλα αυτά τα χρόνια (Και πιστέψτε με, έχω πάει σε πολλές ωραίες συναυλίες). Καθώς ανεβαίνουμε σκαλί – σκαλί νιώθω τον ενθουσιασμό μέσα μου, την αγωνία, την ανυπομονησία, μια άγρια χαρά και ταυτόχρονα μια γαλήνη να γεμίζει τα πάντα μέσα μου. Θα δω την Patti Smith. Τη γυναίκα που με υψωμένη τη γροθιά και το t-shirt που έγραφε «Fuck the clock» μας είπε πως ονειρεύτηκε έναν πιο καθαρό κόσμο και πως ήθελε να μοιραστεί το όνειρο της αυτό μαζί μας. Ευτυχώς για εμάς, το έκανε. To album της Patti Smith «Horses» πιστεύω είναι έναν από τα κορυφαία όχι μόνο στη δική της ιστορία (το κορυφαίο αν ρωτάτε εμένα) αλλά και σε όλη την ιστορία της σύγχρονης μουσικής. Από το ονειρικό «Gloria» με την ανεπανάληπτη οργασμική του κλιμάκωση, μέχρι το συγκλονιστικό «Redondo Beach» (που αναφέρω ως τραγούδι που ακούει η Ζένια καθώς πηγαίνει στο σχολείο, στο μυθιστόρημα «Το κουτί» (εκδ. Bell, 2020) -προσέξατε εδώ την κρυμμένη προοικονομία της ιστορίας;) το «Horses» είναι ένας δίσκος που σημάδεψε τα πιο δυναμικά χρόνια της ζωής μου, αλλά και μπόλιασε ολόκληρη την κοσμοθεωρία μου, η οποία εμπλουτίστηκε με πολλά ροκ και μέταλ κομμάτια αγαπημένων καλλιτεχνών που τραγούδησαν στο πνεύμα της αλλαγής και ενός καλύτερου κόσμου.

Έχουμε φτάσει στον τελευταίο όροφο. Μπαίνουμε στην αίθουσα που κάθεται η Patti Smith και υπογράφει ακούραστα τα βιβλία που τις δίνει ο κόσμος. Ηλεκτρισμός. Δεν μπορώ να περιγράψω καλύτερα το τι νιώθω (και νιώθουμε είμαι σίγουρος) μόλις περνάμε την πόρτα και την αντικρίζουμε. Ο κόσμος μουρμουρίζει σε ένταση, η ουρά κινείται προς τα μπροστά, ένας πατέρας έχει έρθει με τα δύο μικρά του αγοράκια που φωνάζουν. Μια εκ των υπευθύνων της εκδήλωσης, τους πλησιάζει και προτείνει να προχωρήσουν κατευθείαν μπροστά για τις υπογραφές, αλλά ο πατέρας αρνείται. «Πρέπει να μάθουν να περιμένουν τη σειρά τους», λέει. Βλέπω παντού χαμόγελα, πιάνω λέξεις, φράσεις, νιώθω την ενέργεια του κόσμου που ανυπομονεί. Πλησιάζω. Βλέπω την Patti να υπογράφει τα βιβλία, τον κόσμο να την ευχαριστεί (δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες) και εκείνη να νεύει. Όσοι είναι μπροστά μου φαίνονται μαγεμένοι και κάπως “μαγκωμένοι”, δίνουν το βιβλίο τους, παίρνουν την υπογραφή και φεύγουν.  Δεν πρόκειται να κάνω το ίδιο. Όχι φυσικά για κανέναν εγωιστικό λόγο, το αντίθετο: Θέλω να της αποδώσω την τιμή που της αξίζει. Ο μπροστινός μου παίρνει το υπογεγραμμένο του βιβλίο και προχωράει. Η Patti Smith με κοιτάζει. Το βλέμμα της είναι αγέρωχο, καθαρό. Βλέμμα νέου ανθρώπου παρά τα 70 της χρόνια τότε. Φοράει μαύρο σακάκι ενώ τα μαλλιά της γκρίζα με μια έντονη απόχρωση, πέφτουν λυτά στους ώμους της. Χαμογελάει καθώς της δίνω το αντίτυπο του βιβλίου της. Αρχίζει να υπογράφει όπως έκανε ήδη τόσες φορές. Και τότε της μιλάω:

«I read your book twice. I really loved the scene where you were at Chelsea hotel, and you were looking through the hotel window… the world outside. This was my favorite part of the book»

Σταματάει. Σηκώνει αυτά τα σπινθηροβόλα μάτια που έχουν δει περισσότερα από όσα θα δούμε ποτέ στις ζωές μας και με κοιτάει κατάματα. Για μια στιγμή είναι ανέκφραστη καθώς σκέφτεται αυτό που της είπα. Δεν πιστεύω κάποιος άλλος να της ανέφερε το οτιδήποτε για το βιβλίο. Nα της ανέφερε κάτι γενικότερα για τη λογοτεχνία της, τις ίδιες της τις αναμνήσεις. Και εκείνη τη στιγμή βλέπω το χαμόγελο της να ανθίζει. Χωρίς να πάρει το βλέμμα της από το δικό μου, με ρωτάει:

«…What’s your name?»


«George»

Χαμογελάει. 


«Very nice to meet you, George»

Και η Patti Smith μου έσφιξε το χέρι. Με το βλέμμα της στο δικό μου. Kαι ενώ στα περισσότερα βιβλία, απλά υπέγραφε και ευχαριστούσε τον κόσμο, στο βιβλίο που της έδωσα μου υπέγραψε… και αφού το σκέφτηκε για μία μόνο στιγμή, πρόσθεσε από πάνω με τα έντονα γράμματα της κάτι ακόμα:

«People have the power».

Πίσω μου στην σειρά, βρισκόταν μια δημοσιογράφος γνωστής ημερήσιας εφημερίδας που αργότερα με πρόλαβε, συστήθηκε και με παρακάλεσε να σκανάρω τη σελίδα και να της την στείλω. Δεν το πίστευε. Ούτε εγώ και για να σας πω την αλήθεια… και ακόμα δεν το πιστεύω! H Patti Smith να λέει το όνομα μου, να υπογράφει το βιβλίο μου, να γράφει την πιο όμορφη αφιέρωση…

Υ.Γ. Η φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο είναι λίγα λεπτά μετά. Και μια ημέρα πριν την απολαύσω στο Γκάζι όπου δε θα ξεχάσω, ρόκαρε σαν να μην υπάρχει αύριο! Τραγούδησε το «Horses» σαν έφηβη και στο τέλος σήκωσε την κιθάρα της ψηλά στην χαρακτηριστική ροκ κίνηση! Απίστευτη συναυλία! Ρόκαρα και εγώ μαζί της. Ξανά. Το πόσο; H μπλούζα μου το ξέρει!


Το βιβλίο του Γώργου Γιώτσα “Το μακρύ σοκάκι” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως ενώ το μυθιστόρημά του “Το κουτί” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bell

photo credit: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Patti_Smith_performing_in_Finland,_2007.jpg

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *