Γράφει η Κέλλη Κρητικού
«Μια φορά και ένας φόνος». Η Έλενα Μπολονάση υπογράφει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν στηρίζεται μόνο στην ένταση, στο μυστήριο και στους διαδοχικούς φόνους, αλλά κυρίως στη βαθιά αφηγηματική του ευφυΐα. Στήνει ένα πολυεπίπεδο και ανατριχιαστικά ευφυές σύμπαν, όπου η αθωότητα των παιδικών παραμυθιών συγκρούεται με τη βία, τη διαστροφή, την εκδίκηση και τα πιο νοσηρά πρόσωπα της κοινωνίας. Και ακριβώς εκεί είναι που η συγγραφέας αποδεικνύει πόσο στιβαρή, πόσο μελετημένη, πόσο διεισδυτική είναι η πένα της. Γιατί δεν γράφει απλώς μια ιστορία μυστηρίου. Χτίζει έναν λαβύρινθο από μυστικά, τραύματα, ηθικά διλήμματα και ανατροπές που παγιδεύουν τον αναγνώστη από τις πρώτες κιόλας σελίδες.
Η ιστορία ξεκινά με έναν τρόπο που ήδη προϊδεάζει για το ψυχολογικό βάθος και τη σκοτεινή κατεύθυνση της πλοκής. Μια μυστηριώδης φωνή συνδέει τα αγαπημένα παιδικά παραμύθια με ένα διαφορετικό, διαστροφικό φινάλε. Ένας κατ’ εξακολούθηση δολοφόνος που γράφει τις ιστορίες όχι με μελάνι, αλλά με αίμα. Ο αστυνόμος Πετρίδης και η ομάδα του καλούνται να λύσουν τον γρίφο, ενώ το παρελθόν, τα μυστικά και τα εσωτερικά τους ρήγματα εμπλουτίζουν το βιβλίο με ουσία και βάθος. Ο χρόνος πριν από τον επόμενο φόνο τελειώνει και ο κίνδυνος παραμονεύει αμείλικτος.
Η ιδέα είναι εξαιρετική στην επινόησή της και στην εκτέλεσή της. Παιδικά παραμύθια, σύμβολα της αθωότητας, μετατρέπονται σε έναυσμα για ειδεχθείς φόνους που ακολουθούν ένα συγκεκριμένο μοτίβο και το εύρημα αυτό επιτρέπει στη συγγραφέα να παίξει με τους πιο βαθιούς συμβολισμούς του αναγνώστη. Να πάρει κάτι οικείο και αγαπημένο και να το μεταμορφώσει σε όχημα τρόμου, φόβου, απονομής δικαιοσύνης και ψυχικού παραληρήματος.
Η γραφή της Έλενας Μπολονάση είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Καθαρή, ρέουσα, ακριβής, με απόλυτο έλεγχο του ρυθμού και των εναλλαγών. Ξέρει πότε να γίνει σκληρή, πότε να γίνει σκοτεινή, πότε να κρατήσει μια σχεδόν δωρική στάση απέναντι στην τραγικότητα, και πότε να αφήσει την ένταση να εκτοξευθεί. Γράφει με αυτοπεποίθηση, με γνώση, με σαφή στόχευση, γι’ αυτό το αποτέλεσμα είναι ζωντανό, παλλόμενο. Κάθε σκηνή έχει λόγο ύπαρξης, κάθε διάλογος ωθεί την πλοκή, κάθε λεπτομέρεια χτίζει είτε την ατμόσφαιρα είτε τους χαρακτήρες είτε το μυστήριο. Μέσα από τις εξελίξεις, η συγγραφέας καταπιάνεται επίσης με δύσκολα, σκληρά, επώδυνα θέματα, θέματα που ακουμπούν ανοιχτές πληγές της κοινωνίας και προκαλούν οργή, θλίψη, αποστροφή, αγανάκτηση. Και όμως, η Έλενα Μπολονάση δεν εκμεταλλεύεται το σκοτάδι για να σοκάρει επιφανειακά. Το χρησιμοποιεί για να φωτίσει τις παθογένειες, να αναδείξει τις ρίζες του κακού, να ξεσκεπάσει σχέσεις εξουσίας, κακοποίησης, σιωπής και συνενοχής.
Οι ανατροπές είναι καίριες και καλοστημένες και αναδιατάσσουν τον εσωτερικό χάρτη της ιστορίας. Κάθε φόνος, κάθε αποκάλυψη, κάθε καινούργιο στοιχείο ανεβάζει την αδρεναλίνη, εντείνει την αγωνία και σπρώχνει τον αναγνώστη όλο και βαθύτερα μέσα σε έναν λαβύρινθο όπου η αλήθεια διαρκώς μετακινείται. Η Έλενα Μπολονάση γνωρίζει άριστα πώς να κρατήσει την ένταση άσβεστη. Χτίζει το μυστήριο με συνέπεια, αφήνει τα σωστά ίχνη, αποκαλύπτει όσα πρέπει στον κατάλληλο χρόνο και κορυφώνει την ιστορία με τρόπο που λυτρώνει, δικαιολογεί και προσφέρει κάθαρση.
Επιπλέον, δεν περιορίζεται απλώς στο να παραθέσει μια ομάδα αστυνομικών που ερευνούν την υπόθεση. Αντιθέτως, φωτίζει σταδιακά τα πρόσωπα της αστυνομίας που θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, εμβαθύνει στον τρόπο που σκέφτονται, στους φόβους, στις ενοχές, στα πάθη και στους δεσμούς που τους ενώνουν. Οι χαρακτήρες της είναι ανθρώπινοι, ρεαλιστικοί και πειστικοί, πρόσωπα που δεν στέκονται απλώς απέναντι στο έγκλημα, αλλά κουβαλούν και τα δικά τους τραύματα, τις δικές τους σκιές, τα δικά τους προσωπικά βάρη. Και ακριβώς αυτή η ανθρωποκεντρική προσέγγιση είναι που δίνει ακόμη μεγαλύτερη δύναμη στο βιβλίο, γιατί φέρνει τον αναγνώστη πιο κοντά στην ιστορία και τον κάνει να νιώθει πως δεν παρακολουθεί απλώς την εξέλιξη μιας σκοτεινής έρευνας, αλλά βιώνει μαζί με τους ήρωες την αγωνία, την πίεση και τη συναισθηματική φόρτιση κάθε αποκάλυψης.
Το «Μια φορά και ένας φόνος» είναι ένα μυθιστόρημα που καθηλώνει από την πρώτη στιγμή, όμως η δύναμή του δεν βρίσκεται μόνο στην ένταση και στις ανατροπές. Βρίσκεται κυρίως στην ευστροφία με την οποία η Έλενα Μπολονάση χτίζει την πλοκή, στη στιβαρότητα της γραφής της και στην ικανότητά της να διεισδύει με ακρίβεια στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση. Με πένα ώριμη, δυνατή και απολύτως ελεγχόμενη, με χαρακτήρες πειστικούς και ολοζώντανους, και με ανατροπές που εκτοξεύουν την αδρεναλίνη, η συγγραφέας δεν παραδίδει απλώς ένα δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά ένα βιβλίο που επιβεβαιώνει ξεκάθαρα τη δύναμη και την ποιότητα της γραφής της.
Το αστυνομικό μυθιστόρημα της Έλενας Μπολονάση κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας, περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ
Η Κέλλη Κρητικού είναι μεταφράστρια και αρθρογράφος και συντονίζει τη Λέσχη Ανάγνωσης Feelgood Μυθιστορημάτων στις εκδόσεις Μεταίχμιο
photo AI generated
