«Χωρίς άντρες»: Μια θεατρική παράσταση που συνδυάζει τη δυστοπία με την πραγματικότητα

Γράφει η Γιώτα Βασιλείου

«Ήταν μια συνηθισμένη μέρα… Και τότε συνέβη το αδιανόητο. Μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα πέθαναν όλοι οι άντρες. Σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Και έμειναν μόνο οι γυναίκες.» (απόσπασμα από το βιβλίο)

Έχετε σκεφτεί ποτέ τι θα γινόταν αν μια μέρα όλοι οι άντρες του πλανήτη πέθαιναν ξαφνικά και οι γυναίκες καλούνταν να οργανώσουν από την αρχή την κοινωνία; Το σκέφτηκε ο Χρήστος Αζαριάδης στο βιβλίο του Χωρίς Άντρες (εκδόσεις Bell, 2023), το οποίο ανεβαίνει στη Σκηνή Brecht-2510 σε σκηνοθεσία Αναστασίας Κουρή.

Η ιστορία ξεκινά από αυτή την ακραία και σχεδόν δυστοπική ιδέα. Μέσα σε λίγα λεπτά, ο κόσμος καταρρέει. Οι άντρες εξαφανίζονται και οι γυναίκες που μένουν πίσω πρέπει να αντιμετωπίσουν το χάος και να αναλάβουν την ευθύνη για ένα νέο ξεκίνημα.

Στην παράσταση, η αρχή αυτής της νέας πραγματικότητας παρουσιάζεται συμβολικά σε ένα πλοίο στο λιμάνι του Πειραιά. Εκεί, μια ομάδα γυναικών προσπαθεί να ξαναχτίσει την κοινωνία από την αρχή, με αυστηρή καθοδήγηση από την Καπετάνισσα, Δρ. Σκότι Λιντς. Το βασικό ερώτημα είναι το εξής: Αν αλλάξουν τα πρόσωπα της εξουσίας, αλλάζει και ο τρόπος που αυτή ασκείται;

Στη σκηνή βλέπουμε ένα μεγάλο γυναικείο σύνολο, με τις Λαμπρινή Γιώτη, Αναστασία Κουρή, Μαρίζα Μανιατάκη, Μαριαλένα Μπόη, Μαρτίνα Ολχάβα, Εύη Παπαδάκη, Ρέα Σαμαροπούλου, Ελένη Σιδεροπούλου και Άννα Χαλκιά να υποδύονται τις γυναίκες του νέου κόσμου. Ακούγεται και η φωνή της Δήμητρας Καραγιάννη, ενώ στα βίντεο εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, οι Αλέξανδρος Κοταχέας, Βασίλης Πρέκας και ο ίδιος ο συγγραφέας Χρήστος Αζαριάδης.

Η σκηνοθεσία της Αναστασίας Κουρή είναι καθαρή και λιτή, δίνοντας έμφαση στον λόγο και στη συλλογική παρουσία των ηθοποιών. Το σκηνικό βασίζεται στον χώρο ενός πλοίου και είναι σκόπιμα απλό, ενώ οι βιντεοπροβολές στο φόντο ενισχύουν την αφήγηση και προσθέτουν μια κινηματογραφική αίσθηση.

Οι φωτισμοί δημιουργούν διακριτικά την ατμόσφαιρα και τα απλά και σχεδόν ακαλαίσθητα κοστούμια τονίζουν την αίσθηση μιας νέας, αυστηρά οργανωμένης κοινότητας. Οι ερμηνείες είναι κυρίως ομαδικές, με την Καπετάνισσα να ξεχωρίζει ως δυναμική και επιβλητική παρουσία που καθοδηγεί τον νέο κόσμο, ακόμα και όταν δεν εμφανίζεται στην σκηνή.

Η παράσταση έχει ρυθμό που αλλάζει ανάμεσα στη συλλογική ένταση και σε πιο προσωπικές στιγμές των χαρακτήρων. Οι διάλογοι συχνά θυμίζουν μικρές συγκρούσεις ιδεών. Οι γυναίκες προσπαθούν όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να καταλάβουν τι σημαίνουν εξουσία, τάξη και ατομική ελευθερία σε έναν κόσμο που πρέπει να ξαναχτιστεί.

«Μας έχουν δώσει πολλά ονόματα. Πουτάνες, χορεύτριες, συνοδοί, πόρνες. Ήμασταν αυτές που υπηρετούσαμε, που προσφέραμε ευχαρίστηση. Αλλά πλέον δεν έχουμε αφεντικά να μας δίνουν εντολές. Δεν έχουμε πελάτες που πρέπει να ικανοποιούμε. Κι έτσι γίναμε εμείς οι ίδιες αφεντικά των εαυτών μας.» (απόσπασμα από το βιβλίο)

Καθώς η ιστορία εξελίσσεται και οι ηρωίδες δοκιμάζουν τα όρια των κανόνων που θέτουν, η παράσταση μοιάζει περισσότερο με κοινωνικό πείραμα παρά με μια απλή αφήγηση. Έτσι, δεν μένει μόνο στην αρχική της ιδέα, αλλά ανοίγει τη συζήτηση για τη σχέση του ανθρώπου με την εξουσία και το πόσο εύκολα ο ιδανικός κόσμος μπορεί να γίνει ένα νέο σύστημα ελέγχου.

Σε κάποια σημεία, δίνεται μάλιστα περισσότερο βάρος στον ιδεολογικό προβληματισμό παρά στη δραματική ένταση του έργου. Ο ρυθμός γίνεται πιο στοχαστικός και οι σκηνές μοιάζουν περισσότερο με ανταλλαγή ιδεών παρά με θεατρική δράση. Αυτή η επιλογή φαίνεται συνειδητή, καθώς ταιριάζει με τη λογική του κοινωνικού πειράματος που θέλει να παρουσιάσει το έργο.

Συνοψίζοντας, δεν πρόκειται απλώς για μια ιστορία Χωρίς Άντρες, αλλά για μια παράσταση που συνδυάζει τη δυστοπία με την πραγματικότητα. Ασχολείται με θέματα όπως η εξουσία, οι κανόνες μιας κοινωνίας που ξαναγράφεται και τα όρια ανάμεσα στην ανάγκη για τάξη και τον πειρασμό της επιβολής και του ελέγχου.

Σας προτείνω να τη δείτε οπωσδήποτε – προλάβετε μόνο, διότι έχει μείνει μόνο μία παράσταση! Και φυσικά, διαβάστε και το βιβλίο!

Καλή διασκέδαση!


Η ταυτότητα της παράστασης:

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Αναστασία Κουρή

Βοηθός σκηνοθέτη: Βασίλης Πρέκας

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά):

Λαμπρινή Γιώτη, Αναστασία Κουρή, Μαρίζα Μανιατάκη, Μαριαλένα Μπόη, Μαρτίνα Ολχάβα, Εύη Παπαδάκη, Ρέα Σαμαροπούλου, Ελένη Σιδεροπούλου, Άννα Χαλκιά.

Ακούγεται η φωνή της Δήμητρας Καραγιάννη

Φωτισμοί: Ρέα Σαμαροπούλου

Ενδυματολόγος: Ρία Ντούσκα

Σκηνοθεσία – Μοντάζ βίντεο παράστασης: Τάκης Ιβόπουλος

Στα βίντεο εμφανίζονται:

Αλέξανδρος Κοταχέας, Βασίλης Πρέκας, Δημήτρης Ζιαγάκης, Χρήστος Αζαριάδης, Λίτσα Ρεστιβάκη, Βαγγέλης Ζευγολατάκος, Χάρης Ζευγολατάκος, Ηρακλής Στόγιας

και τα παιδιά Ηλίας Ζευγολατάκος και Μαίρη Κουρή.

Soundtrack παράστασης:  «Το παρελθόν»

Ερμηνεύει: Δημήτρης Αϊβαλιώτης

Music / Arrangment: Huta / Vibehouse

Lyrics: Maria Kampouri

Production: Huta / Sandro

Recording / Vocal Production: Final Sound Studio / Sandro

Mix / Master: Alex Moratis / Vibehouse

Clarinet: Sandro

Παραγωγή: Μάνος Κανελλόπουλος, Αναστασία Κουρή

Σκηνή BRECHT–2510, 3ης Σεπτεμβρίου, Αθήνα 104 31, Αθήνα

Photo Credit: newsbeast.gr


Η Γιώτα Βασιλείου είναι συγγραφέας και φανατική αναγνώστρια . Το βιβλίο της "Ο Θεριστής τη νύχτα" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κύφαντα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *